In juni startte de fotoredactie een zomerreeks op, zoals ieder jaar. Iedere weekend zouden we een fotograaf naar zee sturen voor een fotopagina. Mij werd gevraagd (en niet omgekeerd) redders te fotograferen. Ik heb altijd een voorliefde gehad voor gebruinde, sportieve mannen in uniform (welke heterovrouw niet?) en zag het dus helemaal zitten. Samen met mijn collega Sophie trokken we een namiddag naar Nieuwpoort. Ik ging voor portretten omdat ik van nature voor sfeer zou kiezen. Tegendraads denken, houdt me scherp.
Binnen twee weken komen ze in de krant. Maar toen was er anders nieuws, de weken schoven op en de latere reportages werden uitgesteld. Ondertussen is de zomer voorbij en mijn foto’s hebben nooit de krant gehaald. Ik lig er niet van wakker. Dat hoort er bij. Kranten zijn impulsieve beestjes, en gelukkig bestaat er nog zoiets als weblogs.
Ingedeeld onder: Uncategorized
Photosthatchangedtheworld. Leuk, interessant en handig voor voordrachtjes. Bedankt Evert (en zo maak ik ook een beetje reclame voor zijn nieuwe blog).
Ingedeeld onder: Uncategorized
Auteursrechten zijn niet echt mijn dada maar misschien zou is het net daarom een goed idee. Als oefening ‘pik’ ik alvast hun uitnodigingsfoto 
.
Ingedeeld onder: Uncategorized
In het nieuwe tijdschrift Goedele (van de gelijknamige BV en seksuologe) staan een reeks foto’s die weinig aan de verbeelding overlaten. Hoe benoem je zo iets zonder de zoekrobots te halen? De beelden werden gemaakt door ‘onze’ populaire rockfotograaf Koen Bauters. Bizarre en niet meteen erg makkelijke (of smakelijke) shoot, denk ik bij het zien van de beelden. (Ps: In het nieuwe blad staan er ook nog veel interessante stukken.
Ingedeeld onder: Uncategorized
De collega’s blijken de traditionele zonsondergangvakantiefoto’s ook moe te zijn. Ze kiezen duidelijk voor een origineel beeld ipv een technisch mooi, kunstig beeld. 
Ingedeeld onder: Uncategorized
Chris Marker (°1921) is a French writer, photographer, film essayist and multimedia artist. He became famous with films as La Jetée (1962) and Sans soleil (1983) and with the CD-ROM Immemory (1998). In 2007 appeared his most recent photographic album Staring Back, and in the Spring of 2008 Chris Marker had his own spot in the virtual world Second Life. On 25 oktober a number of Belgian, English and German ‘Marker experts’ (Sarah Cooper, Thomas Tode, Jan Baetens, Muriel Andrin en Peter Kravanja) will study his multifaceted and surprising work.
Saturday, October 25, 2008
Time: 9:45am – 5:00pm
Location: MuHKA
Street: Waalsekaai 47
City/Town: Antwerp, Belgium
Ingedeeld onder: Uncategorized
Gisterenmiddag belden we onze geliefde fotograaf Eric De Mildt. Of hij NU nog een foto voor ons kon maken. Eric woont in Gent maar de opdracht was in Brussel. Toevallig bleek Eric al voor een vergadering in de buurt, maar zonder camera.
Hoe is het mogelijk? Een fotograaf moet toch altijd zijn toestel bij hebben?
Ik ken veel fotografen die opstaan en gaan slapen met hun camera. Maar als ik goed nadenk, geldt dat vooral voor studenten, liefhebbers en voor enkele persfotografen. Ik heb alvast zelden zomaar mijn groot toestel mee. Als ik met de kinderen op stap ben, lijk ik ook zonder fototas al op een muilezel.: twee kleuters, een verzorgtas vol eten, pampers, snoep, drank, vochtige doekjes (hoe konden we ooit zonder?), portefeuille, gsm, enz. Sinds ik mama ben geworden hoef ik niet meer naar de fitness want ik sleur me dagelijks te pletter. Als de uitstap geen fotografisch hoogtepunt beloofd te worden, laat ik mijn toestel zonder spijt thuis, en ik ben iet alleen. Vorige maand nodige mijn ex-chef Evert de fotografen uit voor een brunch en van de dertig was er slecht een iemand met zijn camera (en ook dan was het niet zomaar: Koen moest na het feest nog foto’s nemen in de buurt).
Eric heeft zich dus naar de redactie gehaast, want Monica is wel nog zo gemotiveerd. Gelukkig werken ze beide met Nikon.
Credit: Eric De Mildt/camera Monica Monté.
Ingedeeld onder: Techniek
Als fotografe heb ik geleerd tegen montages te zijn. Een goede foto heeft dat niet nodig, zeggen ze. En misschien hebben ze gelijk maar – als het goed gedaan is- soms vind ik het wel mooi. En blijkbaar ben ik niet alleen want overal zie ik foto’s en tekeningen door elkaar.
Maar hoe begin je aan een montage? En waar haal je de tekeningen? Zou ik mee een korte cursus illustrator al die dingen zelf kunnen maken (in een haalbare tijdspanne?) Of moet je daar echt voor kunnen tekenen? Doen de meeste grafische ontwerpers alles zelf? Of halen ook zij tekeningen van agentschappen als Istock?
Heeft iemand hier ervaring mee?
